ako si...

kilala mo ba ako?

kung hindi pa, magpapakilala ako sayo pero bago ko gawin yun ay siguraduhin mong meron kang kakapitan na bagay na matibay ang kapit sa lupa dahil sisimulan ko na ang pagpapakilala(pagyayabang) ko.


hindi naman ako salat sa buhay kaya maraming bagay akong nararanasan o ginagawa na hindi pa nagagawa ng ilang simpleng tao o( minsan maging ng mga mayayaman.)

paano ba ang takbo ng buhay ko? siguro magkwekwento na lang ako ng isang tipikal na araw ko.

kapag may bagong kakilala ganito ako.

syempre kikilalanin ko muna at aalamin ang pangalan niya, titignan ang porma, bihis, gamit at pananalita niya para matantya ko kung kayang kong yabangan ang taong ito.

kung napansin ko na hindi naman mamahalin ang suot niya, simpleng cellphone lang ang gamit at mukang hindi naman ganon kagaling magsalita, ito na ang tsansa ko para mag bida.

kwukwentuhan ko siya ng mga bagay na alam kong hindi pa niya nararanasan sa buhay nya,tulad ng mga lugar na napuntahan ko na, mga pagkain natikman ko at mga kilalang taong nakahalubilo ko.

kapag ang responde nya ay tipong ganito:

wow!
ang galing naman!
kakainggit naman sana ako din!
ang galing mo naman pala!
at kung anu ano pang mga papuri na sasambitin nya.

pakiramdam ko tagumpay ako, naiangat ko ng husto ang aking estado at malinaw na samin na mas mataas akong uri ng tao sa kausap ko at dahil malumanay naman ang pagkakawento ko, hindi nya iisipin na nagyayabang ako.

ito naman ako kapag kaharap ko ang mga kaibigan ko.

dito mas mahirap ang mag pasikat dahil alam nila ang totoong karakas ko pero sa hindi ko matiyak na kadahilanan ay nakakapagyabang parin naman ako. hindi ako sigurado kung benta ba sa kanila ang mga kwento ko o nagiging magalang nalang sila na wag ipahiya ang isang tulad ko, sabagay ibat iba ang trato ng kaibigan ko.

sa harap nila, ordinaryo lang ako pero hindi ko mapigil ang kagustuhan iangat ang sarili ko, ayaw ko mahuli sa mga kwento kahit pa magimbento nalang ako ng kwento basta makasabay lang o manguna at bumangka sa usapan namin.

minsan ito ang mga nagagawa ko:

kapag alam ko na magkikita kita kami ay nanghihiram ako ng mamahaling gamit sa mga kakilala ko, halimbawa Iphone, syempre ang papalabasin ko sa akin ang iphone na yun, pero hindi ko manavigate ng tama yung cellphone ng maayos dahil hindi naman talaga sakin yun, ang sasabihin ko nalang eh inaaral ko pa kasi kakabili ko lang ng gamit ko na yon.

kapag usapan na ng trabaho, kapag nagkataon na bakante ako at ang mga kaibigan ko ay mukang matagumpay na sa kanikanilang larangan ay gumagawa din ako ng kathang isip na trabaho ko. kunwari isa na akong TL o trainer sa isang kumpanya ng call center sa makati, syempre bigatin ang kwento ko. ang hindi ko lang sigurado kung nabenta ba ito sa mga kaibigan ko na nagsasalubong ang mga kilay at panay ang sulyap sa isat isa tila walang paniniwala sa mga sinasabi ko. pero ako tuloy lang ang kwento, wala na kong pakialam kung maniwala sila sa hindi ang akin lang pangangatawan ko ang mga kwento ko.

basta ganito lang ang buhay ko, paikot ikot, gawa ng kwento dito at doon.

ganito naman ako sa mall.

kapag nasa mall ako, ang una kong ginagawa ay bumibili muna ako ng kape at uupo sa al fresco, magyoyosi at tingin tingin sa paligid ko, kapag may dalang laptap ay gagamitin ko din ito para mag check ng mga messages and updates online, sa likod ng isip ko, sana may makakitang tao sakin na kakilala ko na nandoon ako sa lugar na yon na gumagamit ng laptap at nahigop ng mamahaling kape habang may usok ang bibig gawa ng sigarilyo.

kapag tapos na ako, papasok na ako sa mall para tumingin tingin sa mga stores, aba hindi lang basta stores ang pinupuntahan ko dapat doon sa mahal. sa guess, topman, folded and hung basta mga ganyang tipo, pihikan din kasi ako sa mga gamit ko, gusto ko talaga ay branded at signatures ang mga binibili ko ang tsinelas ko nga ay nagkakahalaga ng libo pero simple lang naman siya, mahal lang dahil sa tatak nito.

nakakapagod ang maglakad lakad sa loob ng mall kaya naman gugutumin ako pero ayaw ko pang huminto kaka ikot sa loob ng mall kaya naman bibili muna ako ng tinapay aba hindi lang basta tinapay ito dapat gawa ng french baker o mga tindahan kasing mahal din ng tinda nito. syempre lakad ulit habang kinakain ko ang mamahaling tinapay ko. papasok ako sa bilihan ng mga gadget mula sa cellphone, digi cams, laptap, mp3, psp at kung anu ano pa kasi pakiramdam ko dapat sa mga ganun lugar ako napunta kahit hindi pa ako bibili ng mga bagay na yun, tinitignan ko lang ang latest nila at ang mga presyo para kapag may nakaharap akong techi na tao ay hindi ako mahuhuli sa usapan at makakapagyabang pa ako kapag ako ang naunang magkwento tungkol sa pinaka bagong labas na gadget sa merkado.

kakain na ako, san ba ang maganda at astig na kainan? kakain ba ako sa food court na may lutong bahay, sizzling food, at kung anu ano pa. sa wendys o burger king kaya kung gusto ko ng burger, sa tokyo tokyo, karate kid o teriyaki boy kung gusto ko ng japanese cuisine? sa bario fiesta or max restaurant kung gusto ko ng resto feeling, kfc o kenny rogers kung trip ko ang kumain ng manok kahit saan basta wag lang sa jollibee kasi naman ang feeling ko ang jologs ko pag doon ako kumain masyadong pang masa ang dating, kinapa ko ang bulsa ko, syet kaunti nalang pala ang pera ko tara Mc do nalang ako, at least hindi jollibee ito.

napansin mo na naman siguro na mahilig ako sa mahal na gamit, kaya naman basta may tatak ang bagay na to, kahit hindi ko naman kailangan ay binibili ko, lalo na kapag hulugan, importante sakin ang mga ito, pwede ko siyang ipagyabang sa mga susunod na kwento ko. naiinis nga ako sa mga perfume station, puro imitation sila hindi naman nila makuha ang tunay na amoy ng orihinal na pabango kaya sumumpa ako sa sarili ko na kung hindi orihinal ay yung mga class A na pabango lang ang bibilhin ko basta ang gusto ko ay umaabot ng libo ang halaga syempre ulit pampaganda ng kwento ko.

sabi nga ng kaibigan ko ang taas daw ng lifestyle ko, sabi ko naman hindi naman sa ganoon, ito lang talaga ang buhay na gusto ko.

at napaguusapan na rin naman ang lifestyle na pinili ko para sa buhay ko, ikwekwento ko din sa inyo ang paraan kung paano ako mag relax, trip ko yung spa, masarap kasi ang mag sauna at balita ko maganda to sa kalusugan at katawan ng tao, may masahe pa na talaga naman makakapag alis ng pagod sa mabilis at nakakapagod nating pamumuhay. dapat sa may sinabing spa ako pupunta kasi naman sigurado akong may makakasabay akong mga kilalang personalidad na nagpupunta din sa lugar na yon, ano pa nga ba syempre gusto ko ito dahil gaganda na naman ang kwento ko kapag nakita ko na ang mga kaibigan ko.

nagtataka kayo kung paano ko natutustentuhan ang ganitong klaseng buhay kahit na minsan ay wala naman akong trabaho, may maliit kasi kaming kabuhayan sa bahay, pero madalas inuutang ko lang ang mga perang ginagamit ko para gawin ang mga bagay na gusto ko, nangangako lang ako na ibabalik ko agad ang pera pero madalas hindi ko na nababayaran ang mga nahiram ko lalo na kapag mabait yung kaibigan na inutangan ko, nahihiya ba ako? hindi ko alam pero hindi ko nalang iniisip, kasi sinigurado ko na bago ko siya nahiraman ng pera ay nailibre ko at naparanas ko na sa kanya ang masarap na buhay ko, nagdadahilan nalang ako minsan na gipit lang ako ng kaunti kaya nanghihiram ako, minsan kapag minamalas at talagang makulit sa paniningil yung nautangan ko ay naghahanap ako ng paraan para mabayaran siya agad ang kaso lang ang nakikita kong paraan ay umutang ulit para bayaran ang utang ko sa makulit na naniningil sa kin.

hindi ko nga alam kung talagang masaya ang buhay ko o masaya pa ba ang mga kaibigan ko na nakapalibot sakin, hindi ko na din alam kung ano ang tingin nila sakin.

siguro hindi na mahalaga kung ano ang pagkakilala nila sakin, basta ako masaya ako sa pinili kong klase ng pamumuhay ko.

katulad ngayon, gusto ko na naman mamimili ng mga gamit, gumimik, gumala pero sa ngayon wala pa akong pera eh.

may tanong ako sayo, atin atin lang to ha, may pera ka ba, pede ba makahiram muna sayo? sa makalawa ko na ibabalik,

UTANG lang naman eh, ito naman parang iba pa ako sayo, nilibre na kita dati at nakwentuhan naman kita ng buhay ko sa sulat kong ito.



ikaw ba nakilala mo na ako? tara kaibiganin mo ako.