bubwit

miskol galing sa isang landline ang nakuha ko kahapon at dahil sa hina ng cellphone ko o dahil sa bingi ng tengga ko ay ilang beses ko hindi nasagot ang tawag.

nilapit ko na sakin ang cellphone ko para kapag may tumawag ulit ay masagot ko na.

ring...

hello kumag? sabi sa kabilang linya.

kilala ko na ang boses galing sa classmate ko nung highschool.

o bakit? ano meron? tanong ko.

samahan mo naman ako sa miyerkoles punta ko ng Pagcor.

weh anong meron dun?

basta sumama ka nalang, tapos nun punta tayo sa rob ermita ikot-ikot, kape na din.

kahit nagdadalawang isip ay umoo naman ako kahit may papanoorin sana akong show sa araw na yon.

sabi ko yun lang ba? sige tawag nalang ulit ako sayo ha.


binababa ko na ang telepono.


sa isip ko ayaw ko talaga sanang sumama kaso ang hirap mag sabi ng "hindi" sa isip ko sa mismong araw nalang ako magsasabi na hindi ako pwede. pero naisip ko minsan lang naman kami lumabas ng classmate ko na to at magtatampo daw siya kapag hindi ako sumama.

sa madaling salita, sumama ako

gabi ng martes

bago pa man mag hapunan ay namalengke muna ako at pagkatapos mamili ng ulam ay nagpunta ako sa hardware para mag hanap ng fly paper.

pag dating ko doon ay may naunang costumer sa akin at bilang isang magalang na tao ay hindi muna ako sumasabat sa usapan nila, intsik na babae yung may ari ng tindahan pero nanagalog naman kaya hindi ko na kailangan mag construct ng english sentence sa utak ko, sabi ko pa mapapabilis na din ang pag bili ko.

umalis na yung naunag costumer mag sasalita na sana ako ng may marinig akong tinig

"may barnish kayo?" galing sa isang batang bibo.

anak ni taning! mag bibitaw na sana ako ng linya na " pabili ng fly paper" naunahan ako ng bibong bata.

mabuti nalang ay nirefer sya sa isang tauhan ng hardware at inasikaso na ako ng intsik na ali

" ano hanap mo? " wow tagalog hehe easy lang to.

meron kayong fly paper?

huh? yada yada yada... at napakaraming yada!

shet hindi ako maintindihan ng aleng intsik at hindi ko din maintindihan ang mga sinasabi nya kaya yada yada nalang ang sinulat ko.

may isang concern citizen at nag dayalog na, " yung fly paper ng baygon, yung madikit.

ah!.. yung papel na madikit sabi ng ale,

ting! kumislap ang gilid ng mata ko, sa wakas at naunawan din nya ang mga pinagsasabi ko, medyo naging abala siya para hanapin ang madikit na papel at ilang sandali pa.

cheden! cheden! cheden!

buong giliw nyang inaabot sa akin ang isang bagay na kinalaglag nalang ng panga ko.

bakit nya ako inaabutan ng packing tape na gawa sa papel?

pilit pinoproseso ng kulot kulot kong utak ano ang koneksyon ng packing tape sa binibili ko sa tindahan nya, mabuti nalang nagpaliwanag ang aleng intsik. at ito ang paliwanag nya.

"ayan oh, madikit at papel."
may point nga naman siya

salamat at nagbigay siya ng paliwanag kung bakit ayun ang inabot nya sa akin kung hindi ay baka natuluyan nalang nawala ang itim ng mata ko sa paniningkit. at kahit medyo tuliro pa ako sa pangyayari ay nagawa ko pa din sumagot.

ay hindi po yan, iba po yung binibili ko.

ay hindi ba ito? sambit nya at sabay turo sa mga nakasabit sa bandang kanan nya, ayan saan ba dyan?

pag tingin ko sa kanan aba maraming nakasabit may

packing tape na gawa sa plastic at papel
electrical tape
mga reflectorize na tape
at kung ano ano pa, may nakita pa akong kadena ng aso.

ah hindi po yan yun, fly paper po.

ah fly paper ba? wala kami nun! sabay talikod.

ay AMBOT!!! ayun nalang ang nasabi ko.

lipat ulit ng tindahan at sa pagkakataong ito ay nakabili na ako.

sa bahay.

maingat ko na pinaghihiwalay ang dalawang magkadikit na piraso ng fly paper ng baygon, gusto ko kasing mahuli ang mga bubwit na nakikita kong namamasyal sa kusina at sala namin. nang nahiwalay ko na, nilagay ko ito kung saan madalas kong makitang nagdadaan ang mga tropa ni mickey mouse.

mga ilang saglit pa, may naririnig akong kuluskos parang horror movie lang ang dating kahit medyo kabado ay hinanap ko kung saan galing ang ingay.

jackpot!

huli na ang isang bubwit at dahil doon ay ginanahan akong manghuli hehe habang naka log in ako sa FB ay nag iintay ako ng iba pang bubwit na mahuhulog sa patibong ko. ang tantya ko kasi ay tatlo sila mga asungot na panay ang gapang sa sahig namin sa hindi ko malamang kadahilanan ay kung paano sila nakapasok sa bahay namin.

mga ilang minuto pa ay nakahuli ako ng limang bubwit at kahit parang tanga lang ako na iwas na iwas sa fly paper dahil bukod sa takot ko sa kamatayan ay pasok din sa unang lima ang mga daga sa kinakatakutan ko sa buhay. iwas lang ng iwas at dahil doon muntik ko pa silang matapakan dahil na naman sa kaengutan ko, tumatapak ako sa sahig na malapit sa kanila at kaya ako napatapak doon aynakimutan ko na doon pala nakapwesto ang fly paper kaya na pa cha cha nalang ako sa kakaiwas habang malakas ang lakas ang kabog ng dibdib ko. engot talaga.

laitin mo na ako ngayon kung sino ka man pero takot talaga ako sa daga.

sa isang patibong ko ay may tatlong bubwit na nabiktima at sa kabila naman ay dalawa,

aba!? anak ng mga pagong na walang bahay sa likod!!!

akala ko tatlong mag katropang bubwit lang ang tinatambangan ko lima pala sila, siguro may isang nakakadiring inahing daga na ginawang "lying-in" ang isa sa parte ng bahay namin ng hindi nagpapaalam samin, natunugan nya siguro na wala kaming alang pusa at nagdesisyon syang isilang ang mga nakakadiring nyang mga babies kung saan man sa loob ng bahay namin.

hindi pa naman biro ang bilang ng sanggol ng nanay na daga, baka mga sampu o lagpas pa at dahil dyan ay kailangan ko magtanim ng maraming patibong sa loob ng bahay.

ang bilang na limang bubwit ay hindi na din masama kaya naman ako ay matutulog ng may ngiti sa aking mga labi.

nahiga na ako at nagsubok matulog.

naisip ko na naman, may lakad pala kami ng classmate ko bukas pero tinatamad pa rin ako, sa kakaisip ko ng lakad namin ay nagising ng husto ang diwa ko, pag silip ko ng oras sa cellphone ko ay ala una na at kailangan magising ako ng ala sais ng umaga. pero dahil sa kakaisip ko kung sasama ba ako o hindi lalo nalang naging mulat ang diwa ko.

alas dos na gising pa din, lahat ata ng pwesto sa paghiga nasubukan ko na pero hindi ako makasagap ng signal ng antok.

alas tres na at masakit na ang ulo ko, nappressure na ako dahil kaunti nalang ang itutulog ko pero ito ako, dilat na, mulat pa!

bangon, sindi ng yosi, inom ng gatas.

balik sa higaan, pumikit

ayon tulog na ata ako.

may karugtong.