plakard

nakahuli ka na ba ng taong nakatulala? o minsan nahuli ka na bang nakatulala ng kaibigan mo at kinantahan ka ng "tulala sa isang tabi at di mapakali"
o
ang mas astig sa lahat
nahuli mo na ba ang sariling mong nakatulala?

eh ano ba ang nasa likod ng isip mo at bakit may tulalang oras ka sa buhay mo? kung ako ang sasagot nyan, maliban sa pag day dreaming ko, at minsan gabi ako natutulala (hindi bagay yung day dreaming) kaya tatawagin ko nalang itong pag iilusyon. noong miyerkoles ng gabi gumimik kami ng ilang malalapit kong kaibigan sa isang bar sa san pedro, laguna. ang ganda ng mga tugtog nakaka indak pero sa maniwala ka sa hindi natutulala ako hindi dahil sa hindi ko trip yung bar, natutulala ako dahil nag iilusyon(gabi na kaya hindi pedeng day dream ang tawag, syempre sariling rule ko lang yun) ako na sinasayaw ko ng pagkalupit lupit yung mga tugtog sa bar, naiisip ko napakagaling kong dancer, ramdam na ramdam ko ito kaso lang basag trip yung tropa ko nahuli nya akong nakatulala tsk naglaho yung ilusyon ko kase tinawanan ako hehe

sa jeep, sa klase, sa trabaho ayan ang madalas na lugar kung saan ako natutulala at nakakahuli ng nakatulala, itong mga lugar kasi na to ay nagbibigay ng maraming pagkakataon para matulala ka nalang. kapag kilala ko syempre kakantahan ko ng "tulala sa isang tabi at hindi mapakali" sabay tatawa ako ng malakas, at kung hindi ko naman kilala eh nangingisi lang ako pero sa isip ko natawa ako ng parang wala ng bukas.

pero noong mga nakaraang linggo, madalas ko mahuli ang sarili ko nakatulala at hindi ko masabing blanko lang ang isip ko, parang may naka flash na plakard at may nakasulat na tanong.

"nasaan na ba ako ngayon at saan ako papunta?"

yung mga unang araw hindi ko naman pinansin, hindi dahil ayaw ko sagutin, ang kaso lang hindi ko masagot.

natulala na naman ako -- may plakard ulit sa isip ko at parehas na tanong-- at nahuli ko na naman ang sarili kong tulala.

kinabukasan.

tulala ulit- huli ko ulit ang sarili kong tulala

pagkatapos ng tanghalian.

tulala ulit at nahuli ko ulit ang sarili kong tulala.

kinagabihan gusto ko na sagutin para hindi na ako kulitin ng plakard sa isip ko at baka hindi pa ako patulugin.

unang tanong:

nasaan ka na ngayon? --- hindi ko alam, palipat-lipat. gusto ko sana sumagot ng pilosopo pero parang ang hirap pilosopohin ng sarili at baka takasan pa ako ng bait ko sa katawan. ayos na ko sa sagot kong hindi ko alam.

pangalawang tanong:

san ka papunta?- ampota! parang imbestigador lang. saan nga ba ako pupunta lintek na yan. sagot ko na lang papuntang kaligayahan. kung sa paanong paraan o daan hindi ko pa alam.

mga ilang taon na din ako tapos ng college, nagtrabaho, nabakante, nagtrabaho, tumambay, trabaho ulit. successful na ba ako kumpara sa mga kasabayan ko? alam ko sa sarili ko na nasa gitna lang ako ng karera at nagiintay ng tamang panahon para sa akin.

sumulpot ang ikatlong katanungan. nanganak na yung mga tanong at dapat manganak din yung mga sagot ko.

ito yung bagong silang na tanong:

paano mo ba masasabing successful ka?

naisip ko agad sa PERA yan ayun kasi ang batayan ng marami, magandang trabaho ay katumbas ng malaking PERA.

meron naman akong pera,(aba nagyayabang ako? hindi self check at honest answer lang sa tanong ko) kaya ko naman tustusan lahat ng kailangan ko, pati yung ibang luho ko sa antas ng lifestyle na pinapractice ko. hindi siya marami at sapat lang nagagawa ang gusto at nakakapag tabi ako ng konti para sa panahong ng tag-ulan.

TRABAHO ayan ang susi para magkapera ka, iniisip ko isang batayan din ng tagumpay ng isang tao.

PAGIBIG ayan mas maraming tao ang pumipili nyan kapalit ng naunang dalawa sa taas, kapag may kakilala tayong taong pinagpalit ang pag ibig sa pera at trabaho, malamang sabay sabay tayong sisigaw ng TANGGA! pero kung tayo ang sangkot okay lang ang maging tangga dahil masaya naman tayo.

ibig sabihin ba nito kung wala ka ni isa sa mga batayan sa taas hindi ka matatawag na successful?

kahit masaya ka naman sa kasalukuyang buhay mo
payak at hindi kumplikadong buhay.

kagabi pauwi na sana ako dahil pagod at puyat ako, galing ako sa isang workshop. nag txt yung kaibigan ko, at napagdesisyunan na magkita kami at iinom ulit, taya daw nya at kahit pagod at antok na sumama na ako, minsan na lang kasi magkita dahil busy sa trabaho at isa pa libre naman nya.

uminom kami ng tatlong malaking bote ng beer at pumapak ng onion rings at balat ng manok.

sa inuman, syempre maraming napagusapan, hangang sa natanong ko sya kung ano sa tingin nya ang mas mahalaga.

experience o achievements?

ilang sandaling katahimikan, maski ako nag iisip ako kung ano ang pipiliin ko.

sumagot siya experience, parehas kami ng iniisip parehas din kami ng paliwanag, naisip ko kaya siguro magkasundo kami nito. hindi ko alam ang tamang sagot tingin ko depende yan sa opinyon mo.

ang buod ng dahilan namin kung bakit experience kase ang experience may "kakayahang gawin kang isang kumpletong tao kahit hindi ka pa nagtatagumpay."


tutal patuloy ang panganganak ng mga tanong at pahirap na ng pahirap ang mga sagot, kayo nalang ang tatanungin ko.

experience o achievement?